نسترن داداشی، همكار واحد طرح و برنامهریزی رادیو تهران، قدرت را نه شكستناپذیری، كه «تبدیل شدن به جایی امن برای خود» معنا كرده است. او معتقد است دخترانی كه با خودشان صلح میكنند، سرمایههای خاموش قدرتمندی كشورند.
به گزارش روابط عمومی رادیو تهران، به مناسبت گرامیداشت دهه كرامت و سالروز ولادت حضرت فاطمه معصومه(س) و روز دختر، گفتوگویی متفاوت با نسترن داداشی، همكار واحد طرح و برنامهریزی شبكه انجام شده است. او برخلاف بسیاری كه قدرت را در شكست ناپذیری تعریف میكنند، معنای دیگری از «قوی شدن» ارائه میدهد: تبدیل شدن به جایی امن برای خودمان.
داداشی معتقد است قویترین بدنها آنهایی نیستند كه هرگز نترسیدند و نشكستند، بلكه آنهایی كه یاد گرفتند با خودشان نجنگند و فقط ادامه دهند.
نسترن داداشی در ابتدای صحبتهایش، تصویری عمیق از هویت انسان ارائه كرد: بدن انسان، آرشیو تمام سالهاییست كه زنده بوده و زندگی كرده و تجربه به دست آورده؛ سالهایی كه پیروز شده و حتی شكست خورده است. هر ضربان قلب، هر نفس عمیق، هر قدمی كه برمیداریم، حتی آنهایی كه آهستهاند، اعلامیهای خاموش هستند كه میگویند: من هنوز اینجا هستم.
او در پاسخ به این پرسش كه دختران ایران چقدر در قدرتمندی كشور تأثیر دارند، از زاویهای تازه وارد شد.
داداشی گفت: قدرتمندی یك كشور از مجموع انسانهای قوی شكل میگیرد و قوی شدن یعنی رسیدن به نقطهای كه آدمی برای خودش تبدیل شود به پناهگاهی امن.
به باور او، دخترانی كه با شكستهایشان كنار میآیند، با بدن و روح خود نجنگند و یاد میگیرند ادامه دهند، دقیقاً همان سرمایههای خاموشی هستند كه كشور را از درون مستحكم میكنند. قدرتمندی یك كشور، حاصل جمع قدرتمندیهای فردی دخترانی است كه از جنگیدن با خودشان دست برداشتهاند.
داداشی درباره اینكه دختران در چه حوزههایی میتوانند از كشور دفاع كنند، به جای برشمردن حوزههای مشخص، بر یك توانمندی درونی تأكید كرد: دفاع از كشور، اول از همه از دفاع از مرزهای درونی خودمان شروع میشود. دختری كه یاد میگیرد با شكستهایش آشتی كند، با ترسهایش روبهرو شود و از هر قدم آهستهاش اعلام كند «من هنوز اینجا هستم»، در حال ساختن نسلی مقاوم است.
او معتقد است دفاع از ایران، گاهی نه در میدان كه در اتاق یك نوجوان اتفاق میافتد؛ جایی كه او تصمیم میگیرد باز هم نفس بكشد و ادامه دهد.
و اما در پاسخ به این سؤال كه اگر بخواهید در رادیو تهران از ایران بگویید یا برای ایران كاری انجام دهید، چه میكنید؟. داداشی به نقش برنامهریزی و پشت صحنه اشاره كرد. او گفت: من در واحد طرح و برنامهریزی رادیو تهران، هر روز دارم برای ایران كاری انجام میدهم؛ آن هم نه با شعار، كه با طراحی مسیرهایی كه در آن، دختران و پسران این سرزمین یاد بگیرند قوی شوند. قوی به معنای نترسیدن و نشكستن نیست، قوی به معنای نجنگیدن با خود و ادامه دادن است.
او گفت اگر بخواهد از ایران بگوید، از دخترانی خواهد گفت كه هر روز صبح تصمیم میگیرند دوباره بایستند، نفس بكشند و قدم بردارند.
نسترن داداشی، همكار واحد طرح و برنامهریزی رادیو تهران، قوی شدن را نه شكست ناپذیری، كه تبدیل شدن به جایی امن برای خود، معنا میكند. او از دخترانی میگوید كه با بدن و روح خود نمیجنگند، از هر قدم آهستهشان پیام زندگی میفرستند و همچنان ایستادهاند. در رادیو تهران، دخترانی هستند كه اعلام میكنند: من هنوز اینجا هستم.
